OCULUS - blog

Siena

2011-03-09T12:58:00.021+01:00

Een grote update vanuit Milaan! Maar het zal niet over Milaan gaan, maar over Siena, de stad van de beroemde Palio. Laat ik maar meteen beginnen met het belangrijkste. Ik heb met nog wat anderen een portret van Siena gefilmd, hieronder te zien.

Laat ik beginnen met mijn kamer. Klein raam, maar met twee bedden en...

...in zo'n soort palazzo. Helaas heb ik geen foto's van binnen gemaakt. Stom natuurlijk, maar dat is nu precies het soort dingen waar je niet aan denkt als je een maand in Siena zit.

Mijn straat: Via Camollia.

Dicht bij de mensa, waar je kon eten voor slechts drie euro: brood, primo, secondo, fruit en zoveel drinken als je wilde...dat gaat in Milaan niet gebeuren, voor die prijs althans.

De campanile van het stadhuis van Siena op de campo.

De eerste ochtenden zag het er met mist steeds zo uit als ik naar de universiteit liep.

Eerste avond (in een veel te dure Irish Pub (hoe Italiaans...)).

Tripje naar San Gimignano, georganiseerd vanuit de EILC (Erasmus Intensive Language Course).

Enikö. Zij zou later de fluitiste in 'de' film spelen (zie helemaal boven).

Tripje door Toscane met de auto. Einddoel: Montepulciano.

Wegwijzering Italiaanse stijl...

Cliché, maar sommige clichés zijn mooi.

Weer een ander tripje, ditmaal naar Firenze.

Martin, "The Estonian".

Isabella, ook zij zit in de film.

Het was niet áltijd mooi weer, maar ook op slechte dagen kun je mooie foto's maken...

Welke weg?

Filmpje kijken bij mij thuis. Ontaarde al snel in iets met wat meer lawaai. Vonden de buren niet zo leuk.

Naar het theater: "l'Appartamento", Italiaanse komedie waar we niet alles van snapten, maar toch een behoorlijk gedeelte.

Begin van de laaste filmdag, om 8 uur 's ochtends.

Met dolly op de Campo, hoe cool!

Laatste avond, in Maudit.

En tot slot een foto van groep B2 in Siena.

Indie Dolly & Siena

2011-01-27T19:53:00.005+01:00

Het heeft even geduurd, maar eindelijk: de Indie Dolly is binnen. Helaas kon ik hem niet meer recentelijk gebruiken voor een opdrachtfilm, maar omdat ik 'm nu toch gekocht heb, zal hij meegaan ook naar Siena.

Ondanks dat dit blog de laatste tijd (en die laatste tijd is eigenlijk vrij lang...) niet al te vaak meer is geüpdate, moet u binnenkort toch nog eens langskomen. Overmorgen vertrek ik namelijk voor een half jaar naar Italië - eerst één maand naar Siena en daarna vijf maanden Milaan - en ob eam causam zal ik weer wat meer gaan bloggen, als was het alleen al omdat ik dan tenminste iets te melden zal hebben wat enige nieuwswaarde heeft. Althans, voor de niet-facebookers.

Oculus @work

2010-12-27T17:20:00.003+01:00

En wel tijdens de demonstratie van 30 november jongstleden. De interviews werden gedaan door Benjamin Broekhuizen en daarna is alles in allerijl gemonteerd tot wat het filmpje nu is (zie de post hieronder). Alles kan natuurlijk beter en daarom staat er ook een nieuwe film op het programma, dit keer een korte documentaire over typische gevallen van langstudeerders die terecht langer studeren. Het gaat in dezen dus niet over luie studenten die alleen maar bier drinken in hun societeit.

Hieroder de foto's (copyright Tjibbe Deinum):

protest (bèta)studenten tegen bezuinigingen in het hoger onderwijs

2010-11-30T14:00:00.003+01:00

Oculus Film maakte in samenwerking met Benjamin Broekhuizen een reportage over het studentenprotest in Den Haag tegen de afschaffing van de studiefinanciering in de masterfase en de ophoging van het collegegeld voor langstudeerders met 3000 euro.

Demonstratie studenten tegen kabinetsplannen, Den Haag

2010-11-26T18:37:00.003+01:00

Oculus Film zal verslag doen van de demonstratie die aanstaande maandag door studenten wordt gehouden op het Plein in Den Haag. Het kabinet Rutte stelt voor om 'langstudeerders' (nominaal + 1 jaar) 3000 euro meer collegegeld te laten betalen en de studiefinanciering voor de masterfase van de studie af te schaffen. Hierbij komt een 'boete' voor de universiteit van 3000 euro, zodat het geld niet naar beter onderwijs gaat, maar naar de overheid.

Dit houdt in dat er nog maar weinig ruimte is voor verrijking van de studie door bijvoorbeeld een bestuursjaar of een eigen onderneming naast de studie; of het doen van allerlei extracurriculaire activiteiten als prijsvragen, conferenties en symposia.

Ook wordt er geen rekening mee gehouden dat bèta-masters 2 jaar duren in plaats van 1 jaar voor alpha-masters, en dat terwijl de bèta-student uiteindelijk toch de Nederlandse (kennis)economie draaiende zal moeten houden in de toekomst. Geen stimulatie alhier!

Natuurlijk kun je zeggen: goed dat mensen gaan betalen voor hun eigen opleiding, want welke investering levert een beter rendement op dan een studie? In dat geval moeten echter wel de belastingen omlaag (Amerikaans systeem). Gebeurt dat niet, dan snijdt de overheid zichzelf in de vingers, want Nederland kan zich op den duur (bij gebrek aan grondstoffen) alleen maar onderscheiden op het gebied van kennis, en vooral, kunde.

Maandag de reportage online.

Grootste schrijver Harry Mulisch overleden

2010-10-31T12:34:00.003+01:00

Toch wel even slikken eigenlijk, hoewel 83 jaar een zeer respectabele leeftijd is en een man als Harry Mulisch heeft - dat zou je zeggen - met een gerust hart kunnen sterven. Immers hij is de beste van hen allemaal geworden: meest succesvolle en gewaardeerde schrijver van na de Tweede Wereldoorlog (een oorlog die hij zegt te 'zijn').

Bewust zeg ik niet dat Mulisch de beste schrijver is van de Nederlandstalige literatuur, maar hij is wel zonder meer de grootste schrijver (geweest) en heeft bovendien het beste (Nederlangstalige) boek ooit geschreven.

Zoals een goede jeugdvriendin zei: "heeft hij dan eindelijk de Hemel ontdekt?" Naar mijn inzien niet, want ik geloof dat god noch de hemel bestaan, maar niets zegt dat mijn geloof hierin heilig is natuurlijk...

Melkweg

2010-10-26T13:22:00.002+02:00

Daar lijkt het onderstaande plaatje een beetje op. Wat het is? Een screenshot van een Facebook-applicatie genaamd 'social graph'. Wat ik ook al kon zien bij mijn post over het Friend Wheel bevinden mijn vrienden/kennissen zich in drie geografische regio's: melkwegstelsels. En een paar losse bolvormige sterrenhopen eromheen.

twintig-tien

2010-10-18T10:56:00.002+02:00

Een tijd terug, in het begin van dit jaar postte ik iets met bespiegelingen (zo, dat is een groot woord) over wat we nu moesten zeggen: tweeduizend-tien of twintig-tien? Daar is denk ik de afgelopen periode wel een antwoord op geformuleerd. Het zal worden: twintig-tien. Zoals de schrijver van de rubriek 'Taal' (een erg aan te raden rubriek overigens) in het wekelijkse opinieblad Elsevier opmerkte: Jan-Kees de Jager (minister van Financien), had het tijdens de verkiezingscampagne al steeds over twintig-tien en dit zou een uit Amerika overgewaaide trend zijn.

Als dat laatste waar is, dan kan het bijna niet anders of we gaan het ook hier zeggen. En voordat anti-Amerikanisten deze zegswijze direct gaan boycotten: zoals in Elsevier vermeld, het bekt gewoon veel beter. Een voorspelling: niemand heeft het straks nog over tweeduizend-elf.

O, en ik vind het wel cool om even te vermelden dat deze blog vanuit de trein is geschreven. Een wifi-trein welteverstaan.

Panasonic AF100/101

2010-10-12T21:27:00.002+02:00

De eerste footage die ik tegenkom op het web van de nog te introduceren nieuwe micro4/3 camera van Panasonic. Het is een echte videocamera mét grote sensor. Dus geen gedoe met aliasing en andere lelijke artefacten van de digitale spiegelreflexen die ook kunnen filmen (zoals bijvoorbeeld de Canon 5DmkII, de Canon 7D of de Canon 550D, maar ook andere modellen, zoals Nikon en Panasonic). Of een inferieure codec die de bestanden veel te sterk comprimeert. Of het gebrek aan professionele audio-ingangen...

Het is een camera die werkt met verwisselbare lenzen en je kan dus zo goed glas gebruiken als je maar kan betalen. De sensor is bijna even groot (12% in oppervlak kleiner) als een 35mm filmnegatief. Dat wil zeggen: voor bewegend beeld. Voor stilstaand beeld is het negatief (veel) groter doordat de film hier niet verticaal maar horizontaal 'geladen' wordt.

Zitten er ook nog nadelen aan? Jawel: geen P2 en geen interframe codec, maar h.264. P2 is een zeer betrouwbare geheugenkaart die eigenlijk niet stuk kan. Prijzig dat wel. Momenteel werk ik met P2 kaarten in mijn Panasonic HPX-171, die overigen nog altijd een geweldige camera is.

Muziek

2010-10-10T23:02:00.004+02:00

Voor de film Roma te tenet et amoR wordt steeds in verschillende arrangementen muziek gebruik van Gabriel Fauré en wel zijn lied "Après un rêve". We moeten er dan ook ernstig over nadenken hem niet te crediten als onze componist, als ware het zo dat hij de muziek speciaal voor ons heeft gemaakt. Nou zou je dat bijna zeggen, want de tekst van het lied past perfect bij ons verhaal. Maar daarover later meer op de website van Roma te tenet et amoR.

Even tussendoor: vergeet niet de film te 'liken' (in goed Nederlands...) op Facebook.

Goed, het leek mij wel leuk om al die arrangementen en uitvoeringen eens naast elkaar te zetten.

We beginnen met een arrangement voor viool, gespeeld door Janine Jansen. Erg mooie intepretatie mijns insziens, met een paar kippenvelmomenten.

Scroll wel even direct door naar 3.27 (Of niet als je het erg leuk vindt om te luisteren!) voor Après un rêve. Volgens mij een prachtige uitvoering met de cello. Niet te soft, maar ook weer niet te 'hard'. Hou ik van. Dan gaan we nu naar de vocale uitvoeringen, die ook voorkomen in de film.

Kiri Te Kanawa. Simpelweg mooi. In de film weerklinkt hierin het karakter van de (vrouwelijke) hoofdpersoon.

Op aanraden van Simon Cijsouw wordt dit de opname waarin de (mannelijke) hoofdpersoon in weerspiegeld wordt. Niet bombastisch en zeer warm.

Een goede reden om hiervoor CD's te kopen lijkt me zo. Ik moet er dan nog vier gaan 'halen'...altijd goed voor de kwantiteit van je CD-collectie, het maken van een film. Kwantiteit met kwaliteitsopnames, dat dan weer wel.

En nogmaals: like ons op Facebook!

Videoblog #1

2010-10-01T02:50:00.002+02:00

Met lichte gêne presenteer ik de eerste videoblog van Oculusfilm.com. Het is een expiriment waar wellicht een vervolg aan wordt gegeven. Onderwerpen: Nederlands Film Festival en de eigen film Roma te tenet et amoR.

Trailer Roma te tenet et amoR online!

2010-09-25T16:29:00.009+02:00

Bekijk de trailer op youtube! Klik op het filmpje om hem op Youtube zelf te bekijken in betere kwaliteit.

Klik op bovenstaande afbeelding of op romatetenetetamor.com om naar de website te gaan. Ook hier staat de trailer op, en zelfs een versie in hoge kwaliteit Quicktime. Binnenkort allerlei updates zoals foto's behind the scenes filmpjes en informatie over crew en cast!

Vergeet niet Roma te tenet et amoR te bezoeken op facebook voor speciale updates en frequent nieuws.

Nieuwe fiets

2010-09-11T16:28:00.002+02:00

The Fall

2010-09-08T18:21:00.005+02:00

Gisteren zag ik The Fall voor het eerst. Ik begrijp ook wel dat een recensie maken van een film die vier jaar oud is een beetje mosterd naar de maaltijd is, maar aangezien de The Fall en regisseur Tarsem Singh volgens mij (nog) te onbekend zijn, doe ik toch een poging.

Laat ik voorop stellen dat de visualiteit (als dat een woord is) van een film voor mij altijd zeer belangrijk is. Het gaat nog maar net iets te ver om te zeggen dat ik liever een film zie met een slecht verhaal, maar die wel visueel goed in elkaar zit, dan een film met een goed verhaal en visueel bagger is. Om die reden kon mij bijvoorbeeld de film Så som i himmelen (As if in Heaven) niet zo bekoren, hoewel het verhaal prachtig was. Visuals dus. Gecombineerd met een goed verhaal levert dit verbluffende films op zoals bijvoorbeeld de Matrix. Grappig detail hierover: De gebroeders Wachovski moesten eerst een volledig storyboard maken, waar dus al het visuele geweld uit moest blijken, voordat een producent er ook maar over wilde praten om iets met het script te doen.

Terug naar The Fall. Het betreft hier een verhaal in een verhaal dat weer vervlochten is met het eerste verhaal. Fantasie en werkelijkheid lopen in elkaar over en het personage dat dit veroorzaakt, een vijf jarig meisje, wordt gespeeld door de beste kind-acteur die ik ooit heb gezien. Ongelooflijk naturel en geloofwaardig. Een schril contrast met (kleine) kinderen in reclame's die je iets proberen aan te smeren en eigenlijk altijd ongeloofwaardig zijn en bovendien irriant; of de kinderen in de meeste andere Amerikaanse films, die evenzo eigenlijk altijd irritatie oproepen.

Het vertelde verhaal, dat wisselwerking heeft op het 'echte' verhaal, is pure beeldpoëzie. Ieder shot is bijzonder, zonder dat het verveelt. De locaties zijn verbluffend mooi en het deed mij deugd dat ook Rome er (zij het niet als Rome-zijnde) erin voorkomt. Maar niet alleen het visuele aspect rijmt. Hetzelfde geldt voor de geschiedenis van beide hoofdpersonen: zowel het vijfjarig meisje als de stuntman zijn gevallen en daarom opgenomen in een ziekenhuis/verzorgingstehuis. Titel verklaard. Alhoewel, er zijn meer lagen...De setting van het 'echte' verhaal is Los Angeles 1920; de setting van het vertelde verhaal lijkt ook 1920 te zijn, maar dan voornamelijk in India. Het tijdsgevoel kan echter variëren van -500 tot de jaren twintig.

De bad guy uit het vertelde verhaal is Odious. Dat doet mij nogal aan Oidipous denken, wat dan toch weer vreemd is aangezien deze toch niet als slecht betiteld kan worden, eerder heeft hij een 'gebrek aan talent' (Mulisch, OvdH)...Ach, gaat de film kijken. Ik heb het abstract gehouden om niets te verklappen. De openingscredits geef ik echter dan weer wel cadeau:

Friend wheel

2010-08-26T18:33:00.004+02:00

Het Friend Wheel op Facebook geeft een leuke indruk van groepen waaruit je contacten bestaan. Ik heb even een screendump van mijn Friend Wheel gemaakt. Analyse: Facebookcontacten uit drie groepen die geen connectie met elkaar hebben. Extrapoleren we dit op het echte leven, dan lijkt er wel een kern van waarheid in te zitten. Sterker: het klopt heel aardig.

Niet toevallig is ook de manier van ordenen: dit zou je per school/universiteit, per netwerk of per werkgever kunnen doen, maar wat blijkt: contacten laten zich het gemakkelijkst groeperen in geografische plaatsen (steden in het bijzonder). Alle activiteiten die je op een bepaald moment verricht (werk, school, sociaal leven), vinden vaak plaats binnen één stad, en dus bevinden je contacten zich ook in die stad. Aangezien die 'stadsgrens' ook voor hen in belangrijke mate geldt, is het logisch dat er weinig verbinding is tussen verschillende groepen (steden). Een logisch vervolg is dat het aantal groepen van contacten bij mij bestaat uit het aantal steden/plaatsen waarin ik heb gewoond. Ik ben benieuwd hoe het aantal groepen er bij anderen zou uitzien die in meer of juist minder steden/plaatsen hebben gewoond dan ik. Interessant.

Bergamo

2010-08-08T12:32:00.008+02:00

Eergisteren alweer kwam ik terug uit Bergamo. Samengevat waren het vijf prachtige dagen. Ik heb niet zoveel foto's gemaakt als in Rome (waarover later nog een post), maar toch, een paar moest nog wel lukken. De reden van het bezoek was Elena weer eens te zien als ook het opnemen van de voice-overs voor onze film "Roma te tenet et amoR". Die vermaledijde film zou nu dan toch eindelijk af moeten komen....vandaag monteer ik de voice-overs en wellicht zelfs een trailer!

Goed, laat ik een traditie bewaken en de foto's voor zich laten spreken. In Bergamo zelf heb ik nauwlijks foto's gemaakt, omdat ik dacht dat we nog vaker naar de città alta (hoge stad) zouden terugkeren. Maar we zijn ook nog in Milaan geweest, de stad waar ik - als het goed is althans - ga studeren voor een semester. Ik kan niet wachten terug te keren, en niet slechts om één reden. De foto's

Omdat ik niet door tunnels als de San Gottardo of San Bernado wilde gaan (noem het claustrofobie, of noem het irreële angst voor branden en dergelijke), was het noodzakelijk wat bergpassen te rijden. Eigenlijk ook leuker, duurt alleen net iets langer, voorals als je TomTom (het was geen TomTom, maar een Nokia) je af en toe de verkeerde kant op laat gaan.

De Boké (EN: bokeh) van m'n lens is helemaal niet slecht - hij is zelfs mooi, als je het mij vraagt)

Het opnemen van de voice-overs nam een volledige dag in beslag. Warmte en......regenval verstoorden de opnames af en toe.

De città alta, gezien vanaf Elena's appartement.

Elena in de Galleria Vittorio Emmanuele II

Niet zo groot als in Napels, maar nog steeds behoorlijk indrukwekkend.

In Milaan fietst men ook...

Piazza del Duomo.

Opnieuw Elena

Wederom een plaatje van de Dom.

Op weg naar het Castello Sforzesco, waar ik verder geen foto's van post. Dit was eigenlijk even een testje, maar toch wel een grappige foto geworden uiteindelijk.

Street view.

Back in Bergamo na een dagje Milaan.

En alweer op de terugreis...nostalgie alom! Geholpen door het trieste weer natuurlijk.

Alles tot aan Rome

2010-07-23T18:36:00.009+02:00

Het is al even geleden dat ik voor het laatst iets heb gepost, en dat komt door onze vrolijke vrienden van Google die het nodig vonden FTP-publishing niet meer te ondersteunen. Goed, dat is nu opgelost (totdat ik een eigen blogscript heb voor op m'n site).

Er is toch wel aardig wat gebeurd sinds die tijd. Zo heb ik te horen gekregen dat ik waarschijnlijk een half jaar in Milaan kan gaan studeren aan de faculteit Bovisa van de Politecnico di Milano. Dat is goed nieuws, want zo kan ik mijn Italiaans weer eens ophalen (en dat is nodig).

Verder zijn er natuurlijk de ontwerpprojecten geweest op bouwkunde. Mijn eindmaquette van het bachelor 6 project zag er zo uit:

Een stedebouwproject (bewust zonder "n"!) dus, waarbij het ontwerpen van de buitenruimte de laatste stap was.

Daarvoor was het echter nog tijd om Parijs (voor het eerst!) te bezoeken met aansluitend de jaarlijkse wintersportvakantie met mijn ouders. Deze ietwat gehaaste combinatie van tripjes was nodig omdat Laila (helemaal rechts op de foto) voor enkele weken in Parijs was (normaal woont ze in Rio dus deze kans moest ik grijpen). Omdat ik deze post niet te lang wil maken, slechts enkele foto's uit Parijs:

Toch begin ik niet in Parijs, maar in Antwerpen (bovenstaand plaatje). Het was namelijk nog een hele tour om uiteindelijk in Parijs terecht te komen. Ik had een Thalysticket geboekt, maar juist op de betreffende dag reden er geen treinen. Oorzaak: een dodelijke botsing nabij Brussel. Het gevolg daarvan was dat het Belgische spoor plat zou liggen door een staking, maar dat wist ik toen nog niet. Ik moest sowieso naar Parijs, want vanaf daar zou een trein vertrekken richting München en Salzburg, die ik moest halen om te kunnen wintersporten...

Dus dan maar met het normale spoor. Na een taxirit (geen treinen van Delft naar Rotterdam door een brand in de Blaaktunnel), kwam ik uiteindelijk aan in Antwerpen. Toen bleek dat ik net de laatste trein richting Lille had gemist. Vast in Antwerpen dus. Of...ja, op naar de autoverhuur. Er was nog één Renault Twingo en ik besloot hem te nemen. Toen ik de sleutel overhandigd kreeg, bleken nog wel meer mensen richting Parijs te moeten. Een jongevrouw wilde wel met mij meerijden. Ze zou nog twee mensen vinden, waardoor het ritje Antwerpen-Parijs uiteindelijk slechts 50 euro kostte. Auto inleveren op Gare du Nord en...Parijs in. De rest houd ik kort.

Pompidou was obligated, al zijn we niet binnen geweest.

Het Romeinse Pantheon is beter...

Prachtig uitzicht vanaf het Institute du Monde Arabe op de rug van de Nôtre Dame.

De Bibliotheque Sainte-Geneviève...staat in ieder boek over architectuurgeschiedenis. Jammer dat de Bibliotheque National gesloten was.

De Champs-Elysées mogen (mag) niet ontbreken natuurlijk

Vernuftige constructie van de piramide van het Louvre (of is het nu pyramide? Sinds Italië weet ik het niet meer...)

Een mooi voorbeeld van een spiraaltrap. Kijk ook op stairporn.org (niet in de letterlijke zin van het woord!) voor mooie trappen.

De opera, niet te missen natuurlijk. Helaas, net te laat voor een rondleiding. De volgende keer dan maar de grotten van het Spook bezoeken.

Mensenfoto's! Van links naar rechts: Ik, Marie (Frankrijk), Sarah (Frankrijk), Laila (Brazilië).

Dan, op de dag van vetrek richting Salzburg, op het station Gare de l'Est, van links naar rechts: Mickael (F), Sarah (F) en ik. De hele filmcrew, op Elena na.

En dat was Parijs. Toch niet kort, maar een beetje internetgebruiker scrollt zo door de foto's heen. Nu op naar Salzburg. Daar heb ik helaas maar één foto van, en die zal ik u dan ook niet onthouden:

Wacht! We zijn nog niet klaar. Er was ook nog een tripje naar Marseille, ditmaal voor een 21-diner. Het meeste is natuurlijk niet voor publicatie op internet geschikt, dus je kan lid worden van facebook om de foto's te zien. Grapje. Toch laat ik maar één foto zien. Ik denk dat de context weinig te raden laat. Iets met Nederland-Brazilië...

Test

2010-05-02T14:24:00.001+02:00

Kijken of alles werkt

Dit blog is verplaatst

2010-04-29T18:09:00.001+02:00

Deze blog bevindt zich nu op http://weblog.hansdejonge.com/.
Je wordt binnen 30 seconden automatisch omgeleid, maar je kunt ook hier klikken.

Als je een abonnement op een feed hebt, kun je dit bijwerken op
http://weblog.hansdejonge.com/feeds/posts/default.

Draaidag 23 januari

2010-01-25T18:04:00.006+01:00

Afgelopen zaterdag was het weer tijd voor de volgende Oculus productie. Ditmaal ter promotie van een softwareproduct. Met een volledig witte studio (Het Licht) met belichter en twee heuse acteurs, moest het goedkomen. Ergens volgende week moet hij klaar zijn. Hieronder een eerste impressie (ruwe montage, zonder geluid en minimale kleurnabewerking).

En dan natuurlijk nog een paar foto's, genomen door ondersteuning licht&geluid Thomas Ponds:

Twintig tien vs tweeduizend tien

2009-12-31T17:17:00.003+01:00

Laatst dacht ik erover: welke van deze opties moet het worden, wordt het niet eens tijd om over te gaan van tweeduizen-en-nogwat naar twintig-en-nogwat? Het is maar de vraag natuurlijk.

In het geval van bijvoorbeeld 1910 is het duidelijk: ne-gen-tien-hon-derd-en-tien zijn heel wat meer lettergrepen dan ne-gen-tien-tien. Dit geldt eigenlijk voor alle getallen vanaf 1100. Dan komen we bij duizend.

Voorbeeld: 1010. Het verschil tussen dui-zend-tien en tien-tien is maar minimaal, dus waarom 'afkorten'? Doen we dus ook niet. Alles onder de 1000 wordt gewoon gedaan als in: acht-hon-derd-twee-en-der-tig en niet: acht-twee-en-der-tig.

Nu lijkt het logisch om in het voorbeeld van 2010 dus te blijven zeggen (dat doen we immers als sinds 2000) twee-dui-zend-tien. Maar het verschil tussen 1000 en 2000 is dat er een lettergreep bijkomt. Twintig-tien is dus inderdaad korter dan tweeduizend-tien.

De tijd zal moeten uitwijzen wat het wordt, maar ik zet m'n geld alvast op 'twintig-nogwat'.

The Shoemaker is back!

2009-12-23T13:59:00.003+01:00

Foto (c) GPUpdate.net

Na maanden van speculatie is de kogel door de kerk: zevenvoudig F1 wereldkampioen Michael Schumacher rijdt komend jaar voor Mercedes Grand Prix, dat eigenlijk hetzelfde team is als Brawn GP, dat vorig jaar beide titels won. Ik ben er van overtuigd dat Schumi mee kan en dat hij zelfs een kans maakt op de titel als zijn auto maar goed genoeg is. Ik vrees voor Rosberg (zijn teamgenoot)...

Natuurlijk brengt zijn terugkeer ook een dilemma met zich mee: voor wie moet ik nu zijn? Voor Ferrari en Alonso (was eindelijk zover dat ik voor Alonso kon zijn...) of voor Schumacher en Mercedes. Het zou ideaal zijn als bijvoorbeeld Ferrari veel sneller is dan Mercedes of omgekeerd; dan conflicteert er niets, maar als ze aan elkaar gewaagd zijn, wordt het nog lastig. Ik denk dat de balans in het voordeel van Schumacher zal uitslaan, aangezien de reden om 'voor' Ferrari te zijn voortkwam uit het feit dat hij daar reed (van 1996 tot en met 2006).

Hoe dan ook wordt het een zeer enerverend jaar, met voor het eerst sinds een tijd maar liefst vier wereldkampioenen op de grid (Schumacher, Alonso, Hamilton en Button). De laatste keer dat dat voorkwam is, volgens mij, 1999 toen Schumacher, Hakkinen, Villeneuve en Hill samen aan de start stonden.

Sneeuw in Delft

2009-12-21T02:24:00.001+01:00

Roadtrip [slot]: Berlijn

2009-12-11T21:52:00.003+01:00

Het laatste deel alweer van de roadtrip die ik deze zomer heb gemaakt. De laatste bestemming, Berlijn, was zeker niet de minste. Sterker: er had geen beter eind aan de reis kunnen zitten. Verder maak ik hier geen woorden aan vuil; ga er zelf maar heen. De foto's:

De beste foto's uit Berlijn

Roadtrip: Polen

2009-11-22T15:17:00.004+01:00

Na ons bezoek aan de Baltische Staten, leek het avontuur al echt ten einde te komen, maar niets bleek minder waar. In Polen rijden ze als Russen. Goed, de eerste dag in Warschau was wellicht wat tam, maar misschien lag het aan het weer. De volgende dag zouden we naar Auschwitz rijden, want het was, naar het scheen, slechts drie uur rijden. Helaas, Ania had het mis, want het was minstens 6 uur. Omdat we wel alles wilden zien, bleven we veel te lang in Auschwitz, waarna besloten werd nog even in Krakau iets te eten. Daar vertrokken we rond elven. En inderdaad, pas om vijf uur 's nachts, na met 160 over secundaire wegen met slechte belijning te zijn gescheurd (maar het moest, anders zouden we de ochtend nog niet eens halen), arriveerden we (na verdwaald te zijn geweest in de stad) weer in Warschau. Ania had gelukkig de deur opgengelaten. De volgende ochtend om 10 uur stond de volgende trip alweer voor de deur...Le foto:

Beste foto's uit Polen: